ارتباط عجیبی بین قربانگاه ابراهیمی و قربانگاه حسینی است .

همان زمان که حسین (ع) بعد از دعای عرفه مراسم حج را نیمه رها کرد و برای قربانی واقعی به قربانگاه عشق رهسپار گردید این پیام را به جهانیان فریاد زد که زمان و نحوه قربانی تغییر کرده

ماجرای سفر حسین (ع) هم ماجرای عجیبی است

در دو شهر مکه و مدینه این پیام را به مردمان رساند که برای وصال به مقصد الهی باید به قربانگاه عشق رفت و این با عافیت طلبی سر ناسازگاری دارد

اما مردم این دو شهر  خود را به جهالت زدند و به خواب تجاهل فرو رفتند و بعد از شهادت حسین(ع) آن شد که شد . جان و مال و ناموس مردم مدینه سه روز بر سپاه یزید حلال شد و بر مردم مدینه آن رفت که تاریخ از بیان آن شرم دارد و سال بعد نیز بر مردم مکه چنان شد.

-----------------------------------------------------------------------------------

سروده ای از مقام معظم رهبری در باره مهدی موعود (عج)

راز دل

سر خوش ز سبوی غم پنهانی خویشم         چون زلف تو سر گرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش            چون آینه خو کرده حیرانی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی           عمری است پشیمان ز پشیمانی خویشم

لب باز نکردم به خروشی و فغانی          من محرم راز دل طوفانی خویشم

ازشوق شکر خند لبش جان نسپردم       شرمنده جانان ز گرانجانی خویشم

بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر        افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر چند « امین » بسته دنیا نیم اما             دل بسته یاران خراسانی خویشم

الهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم