تو بین منتظران هم ، عزیز من چه غریبی

عجیب تر که چه آسان ، نبودنت شده عادت

چه بی خیال نشستیم

نه کوششی نه وفایی

فقط نشسته و گفتیم

خدا کند که بیایی

كيستم من،مي كني گه ياد من،گه بسوزاني دل ناشاد من

كيستم من،ساعتي با من خوشي،ساعتي با اَهْرِمَن

كيستم من،كه تويي دركوي من، گاه خنجر مي كشي بر روي من

كيستم من،گاه با ما دوستي ،گاه بنمائي، به اعداء دوستي

كيستم من،قدر من نشناختي ،آمدي اندر حريمم تاختي

كيستم من،مخفي و غربت منم،مصطفي و حيدر ِ زهرا، منم

كيستم من،ياسين گلشن عترت منم،ساقي ميخانه ي غربت منم

كيستم من،اي به حقم ناسپاس،با تواَم اي هميشه ناشناس

كيستم من،بارها در غصه ام انداختي، بارها ديدي مرا نشناختي

كيستم من،بارها ديدم ترا كردم سلام ،تو جواب من ندادي يك كلام

كيستم من،بارها ديدم كه در هر انجمن،مست ِ اغياري و غافل تو ز من

كيستم من،بارها ديدم گنه كاري ِتو ،گريه كردم بر تبه كاري ِتو

كيستم من،بارها جايت خجل گرديده ام، شرمسار و منفعل گرديده ام

كيستم من،بارها با هر گناه و هر بدي، آمدي بر روي من سيلي زدي

كيستم من،بس كنم ديگر اين گفت وشنود، عقده بود و در گلويم مانده بود

هر چه بود ايام آن دوران گذشت ، هر چه كردي ، هر چه بودي آن گذشت

حال از نوع عمل آغاز كن،باب عشق ديگري آغاز كن

عشق، عشق ِ يك سوي ِ،يقينْ،باطل بُوَد، اين دل ِ ما هم به تو مايل بُوَد

ما به تو عشق و محبت داده ايم ،ما به تو شوق شهادت داده ايم

ما به تو هجران و وصل آموختيم، ما قباي عشق بهرت دوختيم

ما به قلبت مهر را انداختيم،در دلت شور و صفا انداختيم

ما تو را اول صدايت كرده ايم، ما براي خود جدايت كرده ايم

ما به نام خويش در بَسْتت زديم،داغ عشق خويش،بر دستت زديم

ما تو را اين سو و آن سو مي بريم، ما تو را با هر بدي هم مي خريم

ما به تو آخر سعادت مي دهيم، بهرِ تو از جام ِ شهادت مي دهيم

اي عزيزم، ما كه هر كاري برايت مي كنيم،در قيامت كِي رهايت مي كنيم.

1. حاج سعید حدادیان
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	مناجات با امام زمان (عج)		781	0:06:39

2. سید مهدی حسینی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	مناجات با امام زمان (عج)		291	0:02:18

3. حاج ابراهیم رهبر
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	ای قلم سوزلریندا اثر یخ		673	0:05:42

4.حاج مهدی سلحشور
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	مرا غرق شیدایی کن    دلم را تو دریایی کن		510	0:04:06
2	یا ابا صالح   ابا صالح مدد		332	0:02:45
3	یااباصالح  یااباصالح  یااباصالح		530	0:04:26
4	بابای خوب و مهربون   گل زمین و آسمون		329	0:04:26
5	تو ای صفای ضمیرم، چرا نمی آیی؟		260	0:03:30

5. حاج محمد رضا طاهری
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	غم عشقت بیابون پرورم کرد		762	0:06:29

6. حمید علیمی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	روز جمعه شد و دلبر نیومد		455	0:03:38
2	تو ای عشق و ای تمام وجودم		579	0:07:56
3	ای ساربان آهسته ران		507	0:04:19
4	به زیر زلفت این   ماه است و یا رو		652	0:05:33

7. حاج محمود کریمی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	عزیز بی قرینه کی می آیی		660	0:05:37
2	ای از تواضع یار من		237	0:01:30

8. سید مهدی میرداماد
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	به دلم اُفتاده آقا که دیگه می خوای بیایی		245	0:01:56
2	تو دلم یه دنیا حرفه		922	0:07:51

9. حاج عبدالرضا هلالی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	ندارد دگر طعم شادی نمک		378	0:03:11
2	دل پریشونم پریشونم، که اربابم نیومد		691	0:05:53
3	سایتون سنگینه مولا		595	0:05:04

برای دانلود کردن مرثیه ها، روی آیکون  کلیک راست نموده و  گزینه ...Save Target As را انتخاب نمایید.

حضرت مهدی (علیه السلام)

1. حاج محمود کریمی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	بیا ابا صالح، ای گل فاطمه		334
2	میلاد امام زمان (عج)		485

2. حاج عبدالرضا هلالی
ردیف	موضوع	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	دوباره پای گنهکارم، به بزم عشق تو وا گشته		414

برای دانلود کردن مدیحه ها، روی آیکون  کلیک راست نموده و  گزینه ...Save Target As را انتخاب نمایید.

السلام علیک یا ابا عبد الله

شیعتی مهما شربتم ماء عذب فاذکرونی
أو سمعتم بشهید أو غریب فاندبونی
لیتکم فی یوم عاشورا جمیعاً تنظرونی
کیف أستسقی لطفلی فأبوا أن یرحمونی
یعنی: ای شیعیان من! وقتی آب گوارایی می خورین منو یاد کنین...
یا وقتی از یه شهید یا یه آدم غریب چیزی می شنوین به حال منم ناله کنین...
ای کاش همه شما در روز عاشورا بودین و می دیدین که
چه طوری برای نوزادم آب می خواستم و اونها از مهربانی به من خودداری کردن...

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیر المومنین و لائمه علیهم السلام

صاحب الامر مهدی آل محمد(ص) در دعای ندبه به بیان حقایق ولایت پرداخته اند و ضمن یادآوری عهدهای شکسته شده مردمان واقعه غدیر را به این نحو می فرمایند :

وَقُلْتَ اِنَّما يُريدُاللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً ثُمَّ جَعَلْتَ اَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فى كِتابِكَ 

و فرمودى : ((جز اين نيستكه خدا اراده فرموده تا دور كند از شما خاندان پليدى را و بخوبى شما را پاك گرداند)) آنگاه مزد محمد را كه درودهاى تو بر او و آلش باد دركتاب خود دوستى و مودت ايشان قراردادى

 فَقُلْتَ قُلْ لااَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْراً اِلا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى وَقُلْتَ ما سَئَلْتُكُمْ مِنْ اَجْرٍ فَهُوَلَكُمْ وَقُلْتَ ما اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلاّ مَنْشاَّءَ اَنْ يَتَّخِذَ اِلى رَبِّهِ سَبيلاً

و فرمودى : ((بگو من از شما براى رسالت مزدى نخواهم جز دوستى خويشانم )) و فرمودى : ((آنچه مزد از شما خواستم آن هم بسود شما است )) و فرمودى : ((من از شما براى رسالت مزدى نخواهم مگر كسى كه بخواهد بسوى پروردگار خويش راهى پيش گيرد))

فَكانُوا هُمُ السَّبيلَ اِلَيْكَ وَالْمَسْلَكَ اِلى رِضْوانِكَ فَلَمَّا انْقَضَتْ اَيّامُهُ اَقامَ وَلِيَّهُ عَلِىَّ بْنَ اَبيطالِبٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِما وَ آلِهِما هادِياً اِذْ كانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ

 و اينها بودند آن راه بسوى تو و طريقه سلوك بسوى خوشنوديت و چون روزگار آن حضرت سپرى شد برگماشت على بن ابيطالب را كه درودهاى تو بر هر دوى آنها و بر آلشان باد براى راهنمائى زيرا كه آن جناب بيم دهنده و راهنماى هر ملتى بود،

فَقالَ وَالْمَلاَُ اَمامَهُ مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِىُّ مَوْلاهُ اَللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَعادِ مَنْ عاداهُ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ

و در همين باره در برابر مردمى كه نزدش حاضربودند فرمود: هر كه من مولا و سرپرست اويم على مولا و سرپرست او است خدايا دوست دار هر كه دوستش دارد و دشمن دار هر كه دشمنش باشد و يارى كن هر كه ياريش كند و خوار كن هر كه دست از ياريش بردارد،

وَقالَ مَنْ كُنْتُ اَ نَا نَبِيَّهُ فَعَلِىُّ اَميرُهُ

 و فرمود: هر كه من پيامبر او هستم على امير و فرمانرواى او است ،

وَقالَ اَ نَا وَعَلِىُّ مِنْ شَجَرَةٍ واحِدَةٍ وَسائِرُالنّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتّى وَاَحَلَّهُ مَحَلَّ هارُونَ مِنْ مُوسى فَقال لَهُ اَنْتَ مِنّى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى اِلاّ اَنَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى

و فرمود: من و على هر دو از يك درخت هستيم و ساير مردم از درختهاى متفرقى هستند، و رتبه او را نسبت به خود چون رتبه هارون نسبت به موسى قرار داد و بدو فرمود: مقام تو در پيش من مانند مقام هارون است از موسى جز اينكه پيامبرى پس از من نيست

وَزَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَيِّدَةَ نِساَّءِ الْعالَمينَ وَاَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ ما حَلَّ لَهُ وَسَدَّ الاَْبْوابَ اِلاّ بابَهُ ثُمَّ اَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَحِكْمَتَهُ فَقالَ اَنَا مَدينَةُ الْعِلْمِ وَعَلِىُّ بابُها فَمَنْ اَرادَ الْمَدينَةَ وَالْحِكْمَةَ فَلْيَاْتِها مِنْ بابِها

و تزويج كرد به او دخترش بانوى زنان جهانيان را وحلال كرد براى او از مسجدش آنچه براى خود او حلال بود، و ببست درهاى مسجد را جزدرخانه على را، سپس علم و حكمت خود را به او سپرد و فرمود: من شهر علمم و على دَرِ آن شهر است پس هر كه خواهد بدين شهر درآيد و حكمت خواهد بايد از دَرِ آن درآيد،

 ثُمَّ قالَ اَنْتَ اَخى وَوَصِيّى وَ وارِثى لَحْمُكَ مِنْ لَحْمى وَدَمُكَ مِنْ دَمى وَسِلْمُكَ سِلْمى وَحَرْبُكَ حَرْبى وَالاْيمانُ مُخالِطٌ لَحْمَكَ وَدَمَكَ كَما خالَطَ لَحْمى وَدَمى وَاَنْتَ غَداً عَلَى الْحَوْضِ خَليفَتى وَاَنْتَ تَقْضى دَيْنى وَتُنْجِزُ عِداتى وَشيعَتُكَ عَلى مَنابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلى فِى الْجَنَّةِ وَهُمْ جيرانى

سپس فرمود: توئى برادر من و وصى من و وارث من گوشتت از گوشت من و خونت از خون من است صلح تو صلح من و جنگ تو جنگ من است و ايمان با گوشت و خون تو آميخته شده چنانچه با گوشت و خون من آميخته و تو در فرداى محشر بر سر حوض (كوثر) جانشين منى و تو مى پردازى قرض مرا و وفا مى كنى به وعده هاى من و شيعيانت بر منبرهائى از نور با روهاى (نورانى و) سفيد در بهشت اطراف منند و آنها همسايگان منند

 وَلَوْلا اَنْتَ يا عَلِىُّ لَمْ يُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدى 

 و اگر تو نبودى اى على مؤ منان پس از من شناخته نمى شدند،

تا صورت و پيوند جهان بود علی بود
تا نقش زمين بود و زمان بود علی بود

شاهی كه ولی بود و وصی بود علی بود
سلطان سخا و كرم وجود علی بود

هم ‌آدم وهم‌ شيث وهم ادريس هم ‌الياس 
هم صالح پيغمبر و داود علی بود

هم‌موسی‌وهم‌عيسی‌وهم‌خضروهم‌ايوب 
هم‌يوسف‌وهم‌يونس‌وهم‌هود علی بود

مسجود ملائك كه شد آدم ز علی شد
آدم چو يكی قبله و مسجود علی بود

خاتم كه در انگشت سليمان نبی بود
آن نور خدائی كه بر او بود علی بود

آن شاه سرافراز كه اندر شب معراج 
با احمد مختار يكی بود علی بود

آن كاشف قرآن كه خدا در همه قرآن 
كردش صفت عصمت و بستود علی بود

آن قلعه گشائی كه در قلعه‌ی خيبر
بركند بيك حمله و بگشود علی بود

آن گرد سرافراز كه اندر ره اسلام
تا كار نشد راست نياسود علی بود

آن شير دلاور كه برای طمع نفس
بر خوان جهان پنجه نيالود علی بود

اين كفر نباشد سخن كفر نه اين است
تا هست علي باشد و تا بود علی بود

چهار سخن از پیامبر ( ص ) در باره علی ( ع )

۱- سرلوحه کارنامه مومن دوستی علی بن ابیطالب است

۲- علی پیشوای نیکوکاران است

۳- علی برادر و وصی و جانشین من در میان شماست

۴- علی با حق و قرآن است و حق و قرآن با علی ، هرگز از هم جدا نشوند تا کنار

حوض کوثر نزد من آیند

چند سخن از علی بن ابیطالب

هر کس تنبلی پیشه کند به رویا متوسل میشود

قلب احمق در دهان او ، و زبان عاقل در قلب او قرار دارد .

گناهى كه تو را پشيمان كند بهتر از كار نيكى است كه تو را به خود پسندى وا دارد.

عيب تو تا آن گاه كه روزگار با تو هماهنگ باشد ، پنهان است .

ثروتمندى در غربت ، چون در وطن بودن است و تهيدستى در وطن ، غربت است.

زبان تربيت نشده ، درنده اى است كه اگر رهايش كنى مى گزد.

ارزش هر كس به مقدار دانايى و تخصّص اوست .

هيچ كارى با تقوا اندك نيست ، و چگونه اندك است آنچه كه پذيرفته شود؟

نابود شد كسى كه ارزش خود را ندانست.

ارتباط عجیبی بین قربانگاه ابراهیمی و قربانگاه حسینی است .

همان زمان که حسین (ع) بعد از دعای عرفه مراسم حج را نیمه رها کرد و برای قربانی واقعی به قربانگاه عشق رهسپار گردید این پیام را به جهانیان فریاد زد که زمان و نحوه قربانی تغییر کرده

ماجرای سفر حسین (ع) هم ماجرای عجیبی است

در دو شهر مکه و مدینه این پیام را به مردمان رساند که برای وصال به مقصد الهی باید به قربانگاه عشق رفت و این با عافیت طلبی سر ناسازگاری دارد

اما مردم این دو شهر  خود را به جهالت زدند و به خواب تجاهل فرو رفتند و بعد از شهادت حسین(ع) آن شد که شد . جان و مال و ناموس مردم مدینه سه روز بر سپاه یزید حلال شد و بر مردم مدینه آن رفت که تاریخ از بیان آن شرم دارد و سال بعد نیز بر مردم مکه چنان شد.

-----------------------------------------------------------------------------------

سروده ای از مقام معظم رهبری در باره مهدی موعود (عج)

راز دل

سر خوش ز سبوی غم پنهانی خویشم         چون زلف تو سر گرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش            چون آینه خو کرده حیرانی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی           عمری است پشیمان ز پشیمانی خویشم

لب باز نکردم به خروشی و فغانی          من محرم راز دل طوفانی خویشم

ازشوق شکر خند لبش جان نسپردم       شرمنده جانان ز گرانجانی خویشم

بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر        افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر چند « امین » بسته دنیا نیم اما             دل بسته یاران خراسانی خویشم

الهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 امام زمان علیه‌السلام نام‌های گوناگونی دارد که بسیاری از آنها لقب‌هایی است که از جهت خصوصیات و صفات مختلف، به او داده‌اند.

حضرت مهدی (علیه السلام) از آغاز ولادت دشمنان فراوانی داشت که همواره در پی یافتن و کشتن آن حضرت بودند. به همین جهت آن حضرت پیوسته در اختفا و غیبت به‌سر می‌برده و در احادیث پیشوایان معصوم علیهم السلام و در میان شیعیان، از نام اصلی آن حضرت، کمتر استفاده می‌شده است.
برخی از نام‌های آن امام عبارتند از:

1ـ م ح م د : نام اصلی امام زمان است. در بسیاری از احادیث، آن حضرت همنام و هم‌کنیه رسول بزرگوار اسلام معرفی گردیده است. با این حال در تعدادی از احادیث، بردن این نام ممنوع شمرده شده است و دلیل این حکم از سوی پیشوایان معصوم علیه السلام، مسایل امنیتی و حفظ جان آن حضرت از دست دشمنانش بیان شده است.
2ـ مهدی: مهدی در لغت به معنی هدایت‌شده و راه‌یافته است. دلیل نامیده‌شدن امام زمان علیه السلام به مهدی راهنمایی و هدایت‌یافتگی به امور مخفی و پنهان بیان شده است.
3- قائم: از آنجا که حضرت مهدی به‌حق قیام می‌کند و حق را بر پا می‌دارد، در احادیث پیشوایان معصوم قائم به حق نامیده شده است. 
 4ـ منتظر: منتظر به معنای کسی که در انتظارش به‌سر می‌برند. از آنجا که حضرت مهدی برای مدت بسیار طولانی در غیبت به‌سر می‌برد و در این مدت شیعیان مخلص، منتظر او هستند تا با ظهور خود جهان را از عدل وداد پرکند، آن حضرت منتظر نامیده شده است.
5- احمد
6- محمود
7ـ مومل ( آرزو داشته شده )
8- خلف
9- الحجه من آل محمد صلی الله علیه و آله وسلم
10ـ منصور
11- عبدالله
12ـ خلف صالح
13- صاحب الزمان
14ـ خلیفه الله
15ـ بقیه الله.

حضرت مهدی علیه السلام کنیه‌هایی نیز دارند که عبارتند از : ابوالقاسم، ابوعبدالله و ابوجعفر.

روز سوم شعبان روز میلاد شهادت است

روز طلوع حسین (ع) است

خجسته سالروز میلاد اسوه وفا و مردی و ادب

و میلاد اسوه شجاعت و عبادت

مبارک باد

لیت شعری این استقرت بک النوی بل ای ارض تقلک او ثری ابرضوی او غیرها ام ذی طوی

ای حجت ثانی عشر ای مهر جهانتاب            از طلعت زیبای تو کی پرده بر افتد

گردیدن روی تو به مرگ است میسر               با شوق دهم جان که به رویت نظر افتد

اگر رسول خدا(ص) نبود و محمد مصطفي(ص) به پيامبري مبعوث نشده بود بودن در دنيا با كدام بهانه اي توجيه پذير بود؟... و خلقت مردمان و آفرينش زمين و آسمان را چه سود؟!...هيچ!... و اين پاسخ و توضيح خالي از ابهامي براي آن كلام نوراني بود كه خدا خطاب به رسول گرامي اسلام فرموده بود... «لولاك لما خلقت الافلاك... اگر تو نبودي، جهان را نمي آفريدم...»
امير مومنان (ع) در وصف او مي گويد «طبيبي است كه با طب خود به اين سوي و آن سوي مي رود، داروي او بيماران را بهترين درمان است و داغ او سوزان، آن را به هنگام نياز بر دل هايي مي نهد كه حق را نمي بينند، گوش هايي كه ناشنوايند و زبان هايي كه ناگويا... با داروي خود دلهايي را مي جويد كه در غفلت افتاده اند و يا از هجوم شبهه ها در حيرت...» و باز، علي (ع) از دوراني خبر مي دهد كه در پيش است، دوراني كه شايد «جاهليت مدرن» واژه گويايي در وصف آن باشد. علي (ع) از آن دوران اينگونه ياد مي كند «... كالبدهايي مي بينم بي جان و جان هايي بي كالبد، عبادت كنندگاني راه صلاح ناپيموده، بازرگاناني از تجارت سود نبرده، بيداراني كه در خوابند، حاضراني كه غايبند، نگاه كنندگاني كه نمي بينند، شنوندگاني كه ناشنوايند، گويندگاني ناگويا... پرچم گمراهي را مي بينم چون درختي تناور برپاي مانده و شاخ و برگ به هر سو دوانده...» و پس از وصف آن دوران كه در پيش است به هشدار مي نشيند كه «هر رفته را بازآمدني است، پس حق را از عالم رباني و خداشناس خود بشنويد و دلهاتان را آماده كنيد، هنگامي كه شما را فرا مي خواند آماده شويد و...»